تلخی شب

ساعت از ۸ شب گذشته بود . با آخرین شماره تماس گرفتم و اونم هم با بی حوصلگی درخواست خرید نمک رو رد کرد .
از پشت میز کوچک و قهوه ای رنگ به عقب اومدم و از صندلی چرمی چرخ دارم برخاستم .
تق تق
مدیر : بیا داخل
وارد شدم . مدیر مرد چاق و ریشویی بود که معمولا بوی عرقش همه جا رو بر می داشت .
گفتم : آقای مدیر با تمام شماره ها تماس گرفته شد . حدودا ۱۰۰ کیسه سفارش داشتیم .
مدیر فقط سرش را تکان داد .
یکم مردد بودم . روز اول کاری ام بود و من نمیدونستم اون چه نوع برخوردی خواهد داشت .
گفتم : میتونم برم؟
این دفعه سرش رو بالا آورد . عینکش رو کمی به عقب هل داد و گفت : اوه ساعت از ۸ گذشته . آره میتونید برید خانوم شفایی شب خوش .
با لبخندی تصنعی گفتم : شب بخیر .
با اینکه هنوز روز اولم بود اما متوجه نگاه سنگین او شده بودم .
به لطف محله ای که متولد و تا همین زمان در آنجا زندگی کردم و میکنم ، خوب نگاه افراد هیز رو تشخیص میدم .
با زنگ موبایلم از عالم فکر خارج شدم . همونطور که آخرین پله رو هم از ساختمان یا شرکت… نمی دونم ، پایین می اومدم موبایلم را هم از جیبم در آوردم .
مهدی اسم کسی بود که زنگ می زد
با خوندن اسمش لبخندی به صورتم اومد و همه چیز رو به عالم فراموشی سپردم .
_الو جانم مهدی؟
_سلام به زیباترین دختر . خوبی حدیث؟
خندیدم و گفتم : خوبم شکر . کارت تموم شد؟
_آره عزیزم . تو تمومی؟
_آره کار منم تموم شد .
_خوبه دارم میام ، تقریبا سر کوچه ام
_باشه پس فعلا
_فعلا
مهدی پسر دایی و نامزد منه . جفتمون وضع مالی خوبی نداشتیم ولی بخاطر حس عشقی که بود خانواده ها رضایت دادند . البته اگه غر زدن های پدرم رو در نظر نگیریم .
مهدی پسر قوی است . با پول کارگری و زحمت خودش موتوری خرید و مشغول کار تو پیک شد . منم با مدرک بازرگانی ای که داشتم جایی نزدیک به او مشغول بازاریابی نمک شدم .
صدای موتور مهدی رو از سمت راست شنیدم . جلویم نگه داشت و گفت : بپر بالا جوجه
با لبخند گفتم : علیک سلام . منم خوبم . خسته نباشم .
خندید و گفت : اووو چه همه تشریفات ما نهایتا بگیم چاکر داداش . حالا بپر بالا بریم یه دور تو شهر بزنیم یه آب هویج بستنی ام بزنیم تو رگ حالت بعد روز اول کاری جا بیاد .
…
چند ساعت بعد
((مهدی))
هرچی هندل میزدم روشن نمی شد . بیخیال موتور شدم و از حدیث پرسیدم : حدی حدی ، ساعت چنده ؟
اخم با نمکی کرد و گفت : حدی چیه؟ بگو حدیثه بانو . در ضمن ساعت هم دقیق ۱۲:۵۸ هستش .
تف توش… سگ موتور الان وقت خراب شدن بود؟
آروم ،طوری که متوجه یکم بغض داخل گلوم نشه گفتم : حدیث شرمندتم به خدا . به عمه و آقا حمید گفتی؟
با خنده شیرینی گفت : دشمنت شرمنده . تقصیر تو که نبوده . آره گفتم دیر میام نگرانش نباش .
گفتم : خب پس بریم اینو بدیم دست رفیقم . شانس آوردیم نزدیک خونه ایم . ممد موتور همین توسه ۶۸ عه بریم موتورو بدم دستش درست کنه .
با لبخند گفتم : خودمونم دیگه قدم زدن دوتایی و شبم که هست و پاییزم هست و برگای خش خشی . نظرته؟
با لبخندی شیطانی گفت : شرط داره
چشم ریز کردم و او ادامه داد : کیفمو تو میاری .
_خب اینکه مث همیشه اس .
_نه خیر آقا مهدی . باید خانوم خانوما شی و کیفو بندازی سر شونه ات
با اخم گفتم : غیر ممکنه .
((مصطفی))
《فلش بک به عقب》
مرتضی گفت : یک دختر جوون ، ساعت های ۱ اینا بهترین وقته .
مجتبی گفت : من هم همین را میگم بهترین وقت آخَر شَبه .
گفتم : من کاری ندارم به این حرفا . ساعت ۱ هرکسی رد بشود ، خفت اش را گرفته کردیم . چهار ساله کیرم کپک کرده تو این کشور غریب کش ، پسر هم باشَه کونش میذارم .
((حدیث))
با خنده مشتی به شونه اش زدم و گفتم : حالا اخم نکن بهت نمیاد .
دیدم هنوزم اخمی از سر نارضایتی زده . کیف رو کمی سر شانه اش جا به جا کرد و گفت : به موقع اش دارم برات
زبونمو برای زبون درازی آوردم بیرون که سریع با دست زبونمو گرفت .
گفت : چی شد جغله؟ الان یه کاری بکن .
عه ؟ اینجوریاس؟ خودت خواستی آقا مهدی
دستش رو محکم گاز گرفتم
داد زد : آیییی خدا لعنتت نکنه دختر .
با لبخندی از سر رضایت گفتم : خب چی شد جغله؟ الان یه کاری بکن .
با بیچارگی گفت: از پس تو یکی برنمیام .
به چشمای قهوه ای خوشگلش نگاه کردم . ناخودآگاه نگاهم به سمت موهای موج دار خرمایی اش رفت .
دستمو بینشون فرو کردم و گفتم : نبایدم بشی مرد فقط باید بگه چشم؟ افتاد
گفتم : آی آی موهامو ول کن . باشه باشه افتاد .
همان لحظه به کوچه تنگ و باریکی رسیدیم که فقط برای یک نفر جای عبور داشت . البته آخرش بزرگ می شد و حتی جا برای ماشین هم بود .
حس خوبی از کوچه نمی گرفتم .
گفتم : مهدی بجز این کوچه راه دیگه ای به خونه نیست؟
با تعجب گفت : چرا هست . چطور؟
با تته پته گفتم : هی…هیچی بیا از اونجا بریم بیشتر قدم بزنیم .
با قهقهه اش برای لحظه ای از جا در رفتم .
گفت : نکنه جغله ی پر ادعا از جاهای باریک و تنگ می ترسه؟
گفتم : ن…نه خیرشم من نمیترسم برای تو گفتم
گفت : باشه دیگه پس اگه نمی ترسی بفرمایید .
با اینکه واقعا می ترسیدم اما دل رو به دریا زدم و راه افتادم و مهدی هم پشت سرم اومد . هرچی به ته کوچه نزدیک تر می شدیم اضطراب من بیشتر می شد .
دست گرم مهدی رو پشتم احساس کردم که کمی هلپ داد به جلو و گفت : برو جوجه نترس لولو نداره .
اما داشت .
وقتی که مهدی هم کامل از کوچه بیرون اومد
دو مرد به سمتش یورش بردند . یکی از آنها دست هایش را از پشت گرفت و دیگری چاقویی بیخ گلویش گذاشت . تا آمدم فرصت کنم جیغ بزنم دست زبر و کثیفی جلوی دهنم نشست . دست دیگرش بدنم را با چاقوی زیر گلویم سست کرد .
صدایی با از پشت سرم گفت : اگر نمی خوای جفتتون برید سینه قبرستون لال می شی؟ فهمیدی ؟
فهمیدی با شدتی گفت که حس کردم جز اطاعت کاری ازم بر نمیاد . از لهجه اش مشخص بود افغانیه ولی سعی داره فارسی عادی حرف بزنه .
فردی که منو از پشت گرفته بود به مهدی گفت : اگه می خوای زنده بمونه حرکتی نمی کنی .
مهدی که از عصبانیت صدای نفس هایش تا اینجا می اومد فقط سر تکون داد .
بعد کسی که جلوی او چاقو رو بیخ گلوش نگه داشته بود به پشتش رفت و اون یکی خودش رو به من رسوند
کسی که کنار من بود گفت : مرتضی احمقی؟ اول دست و پای پسره رو ببند ؟ طناب تو همین خرابه پشته برو بردار . طبقه اوله جای ستون نیمه ای که مال منه .
مرتضی سرش رو تکون داد و بعد از مدتی با چسب و طناب برگشت .
اول دست های من و سپس دست و پای مهدی رو بشا و بعد روی لب هر کدوم یک چسب پهن نواری زد .
کسی که پشت سر من بود رو به مهدی گفت : چشماتو ببند آقا پسر شاید نخوای ببینی .
همون لحظه کتم را بزور پاره کرد و از تنم درآورد و بعد پیراهن سیاهم را از وسط با دکمه ها پاره کرد .
مهدی به شدت دست و پا میزد و هرچی زور میزد چسب نواری ای که بجای یک لایه چند لایه روی لبش رو کنار بزنه راهی از پیش نمی برد .
من هم وضع بهتری نداشتم با اینکه جیغ میزدم اما صدایم را خودم هم نمی شنیدم . کم‌ کم گلوم خش برداشت و منم بیخیال جیغ شدم . در حقیقت دیگه توانش رو نداشتم . اون به دامنم رسید و به اون هم رحم نکرد به زور از پام در آورد .
محکم هلم داد که پخش زمین شدم . یکی از اونها پاهام رو به زور نگه داشت و اونی که پشت سرم بود ساق جورابی ام که آخرین لایه محافظت از شرم گاهم بود رو تا نزدیک زانوم پاره کرد .
سوتین می بستم اما عادت بدی داشتم‌ که از شورت بدم می اومد و حالا هیچی بین چشمای اون‌ و کس من نبود
گفت : هم خوشگله هم سفیده هم کس و کونش صورتیه . تنگه‌ تنگم هست . اینو بکنم تا آخر عمر معتادش میشم .
اون کسی که مراقب مهدی بود هم وقتی دید کاری از بین اون همه چسب و طناب برای مراقبت نداره اومد بالا سر من .
اونی که پشت سرم بود گفت : کسش که مال خودمه .
یکی دیگه گفت : پس کونشم از من
کسی که مراقب مهدی بود گفت : خوبه منم از اولم دنبال اون لبای صورتیش بودم ولی جاهامون بعد ارضای شما عوض میشه .
با تهدید به من گفت : هی گاز نمیگیریا وگرنه شازده رویاهات پر
تنها کاری که از من بر می‌ اومد گریه بود
روم نمیشد به چشمای مهدی نگاه کنم . چی میتونه بدتر از این برای یک مرد باشه که جلو چشمش ، به عشقش سه نفره تجاوز کنن؟
همه شون مشغول لخت شدن بودن . هیچ کدوم چندان لباسی نداشتن . شلوار و بلوز تنها چیز هایی بود که تنشون بود .
اون وحشی ها که از شانس بد من هر کدوم حداقل ۱۶ سانت کیر داشتن به شدت وحشیانه به جونم افتادن .
ضربه های سنگینشون داخل کس و کونم حس می کردم . حال که چسبی روی لبام نبود دهنم با کیر اون وحشی پر شده بود و جوری تلمبه میزد که فرصت نداشتم نفس بگیرم .
یکیشون نفس نفس زنان گفت : شانس اوردیم وازلین آوردیم با اونم تازه بزور کیرم جا به جا میشه . فک کنم خودش رو انگشتم نمی کرده .
سنگینی دستاشون رو روی کون و شکم و کمرم و همینطور پشت سرم حس میکردم . ضربه ها شدید بودند . انقدر که با هر ضربه درد شدیدی داخل بدنم می پیچید . حتی به خونی که از پرده ام میومد هم اهمیت نمی دادن . کم کم چشمام از شدت ضربه ها سیاهی رفت . تنها حال بدی که اون لحظه داشتم این بود که در لحظه آخر چشمای مهدی رو دیدم .
خالی از همه چیز و خالی از هیچ چیز . دیگه نه نوری توش بود نه امیدی و نه آرزویی .
…
چند ماه بعد
((حدیث))
جلوی آینه به تنم نگاه کردم . هنوز گرمی و زخمتی دست هاشون رو رو تنم حس می کردم . ناخواسته دستم رو به سمت کسم بردم‌ و دست دیگه ام‌ رو به سمت سینه ام با شدت خودم رو می مالیدم .
آره… ناخواسته معتاد اون تجاوز وحشیانه شدم . اگه بگم خودم از اون شهوت لذت نبردم دروغه . اما خب هنوز هم شبا کابوسشو می بینم .
اون شب وقتی به هوش اومدم دیدم اونا حتی به مهدی هم رحم نکرده بودن و به اون هم تجاوز کرده بودن . هیچی از اون مرد باقی نذاشتن . فکر کنم اگه کسی قصد انتقامم داشت این بلا رو نمی تونست سرش بیاره .‌
نه من تونستم به کسی بگم و نه مهدی . هردو فقط سکوت کردیم و نابود شدیم . فرقش این بود من شدیم یه مریض روانی که با فکرشون خود ارضایی می کرد و حالا چیزی جز سکس حالش رو خوب نمی کرد . مهدی هم یه روانی دیگه که گوشه تیمارستان تحت درمانه . مامانم می گفت فراموشی گرفته . اضطراب بعد از حادثه یا یه همچین چیزی . بخاطر اون صحنه های وحشتناک همه چیو فراموش کرده حتی خودشو .
لباس هام رو پوشیدم . با یک ساق و سوتین و بدون شورت . دامنی بلند و پیراهنی سیاه . به سمت خونه مصطفی به راه افتادم .

نویسنده : R.A

نوشته: R.A