سکس نیمه کاره تو زیر زمین

سلام داستان من مال ده سال پیشه خاطره ایه که سکسی نیست و باهاش نمیشه جق زد،
از روزی که یادم میاد چاق و نچسب بودم ،برا همین هیچ دختری بهم پا نمیداد،ولی زبون بازی و مخ زنی توی ذاتم بود ،اون وقتا هنوز کالر ایدی نبود و شماره تماس گیرنده نمایش داده نمیشد،برا همینم مزاحم تلفنی شدن مث یه مرض شده بودبرام
تا یه روز با یکی تلفنی اشنا شدم که خیلی راحت پا داد و گفت بعدازظهر تماس بگیر،اون موقع موبایل که نداشتیم ما گداها ،خیلی حال داده بودم بخودم یه تلفن ثابت برا خودم داشتم،القصه دیدم طرف غمگینه و تو کف شوهر حتی از ناامیدی و برا جلب توجه یه بار خودکشی کرذه بود البته با قرص خواب که خدایی نکرده نمیره یه وقت.
خداییش اصلا خوش صدا و خوش صحبت نبود ولی ما ضعفی تر از این حرفا بودیم و هستیم و خواهیم بود.کم کم کار به سکس تلفنی کشید و دو نفری خوبم ارضا میشدیم،مودب بود و مهربون بعد هر بار ارضا شدن تشکر میکرد،تا یروز رفتم دیدمش توی یا بانک با خالش بو،چشمتون روز بد نبینه،خدا ببخشتم واسه این حرفم،اونقد زشت بود که اصلا تو بانک نرفتم،خودمو کیرم هر دو به بختمون لعنت فرستادیمو افسرده تر شدیم،ولی انصافا طرف ته استایل سکسی و اندام موزون بود.
تا یروز به اصرار من اومد خونمون ،تا بیاد برسه، صورتمو اومدم تیغ بکشم،از حول دفه اول دختر اورد کل صورتمو بریدمو خونش بند نمیومد .سریع بردمش تو زیر زمین بغلش کردمو لب و بوس البته از سر شهوت و برا رفع کدی،یادمه کل سوتینه سفیدشو خونین و مالین کردم،خداییش هنوز ک هنوزه مث بدن و سینه های اون ندیدم.
سوتینشو باز کردم دیدم سینه ها سفید و گرد با نوکهای رویایی،البته نژادن بدنش بوی خاصی میداد که خیلی غریب بود برام،خلاصه بدن این بشر حتی یه تار مو نداشت ،زیر ظاهر زشتش یه بدن فوق رویایی بود ،ممه هاشو که حسابی خوردم رفتم سمت کسش که گفت پریودم،دیدم دستمال گذاشته ،وقت لکه بینیش بود ،البته دختر بود و هست.یه لایی ناشیانه خروسی مخصوص جقیای ایرانی ماحصل تلاش چند ماهم شد که هیچ حالیم نداد.
چند وقت پیش دیدمش که بدنشم شکر خدا با صورت زشتش ست کرده بود،گامبو نچسب ،باورم نمیشد هنوزم اونقد ضعف داشتم که دلم میخاست بکنمش،ولی بهتر که نشد.قصم زیادم سکسی نبود فقط یه خاطره تخمی بود مث همه خاطره های دیگه زندگیم.فحش شما عزیزان خواننده هم که مشیت هستش وگریزی ازش نیست.زیر سایه ی شیطان رجیم جقول باشید و خوش بحالون مث ما نسل سوخته بی امکانات نبودین.
نوشته: لوک کیرشانس