از عشق تا نفرت

-میتونیم دیگه بهم نزدیک تر باشیم
+ینی چی؟
-کم کم متوجه میشی کوچولوی من

باورم نمیشد … کی اون دختر کوچولوی ساده ای که جز دوست داشتن اون چیزی تو قلبش نبود به اینجا رسید؟!
میگفت یه دختر واسه نگه داشتن عشقش باید به هر کاری تن بده. درست یا غلطشو نمیدونم ولی این برای من یه دو راهیه سخت بود که یه طرفش یه وابستگی احمقانه بودو طرف دیگش یه حسرت همیشگی!!!
اتاق تاریکه تاریک بود ولی با این حال عسلیه چشماشو رو به روی چشمام میدیدم… تو چشماش زل زدم ،از حال بد زبونم بند اومده بود.در حالی که آب دهنمو قورت میدادم گفتم میشه یکم دیگه بم فرصت بدی من واقعا میترسم… آروم دم گوشم گفت میدونی که چقد دوست دارم پس سختش نکن.میدونستم دارم بزرگترین دروغ عمرمو میشنوم اما نمیخواستم باور کنم
چشماشو بست و اومد سمت لبام ، با اکراه لباشو بوسیدم…لبامو لبامو لبام حالا گردنم.‌‌…
هر باری که دستاش پوست بدنمو لمس میکرد احساس ضعف میکردم
کم کم داشت همه چی واسم سخت تر میشد
با چشمای خمار نگام کردو بهم یادآوری کرد که بهترینم انقد غرق لذت بود که متوجه نشد منم بش یادآوری کردم که اونم دروغ گو ترینه…
وقتی همزمان با دو تا دست مشغول باز کردن لباسم بود و سرش تو گردنم بود تموم اون روزایی که من از ته قلب خواستمشو اون حتی نفهمید چیزی از احساسمو فقط دنبال این لحظه ها بود واسم تداعی شد.
به خودم که اومدم دیگه لباسی تنم نبود و فقط صدای نفس نفس زدن و یه سنگینی و یه درد عمیق حس میشد ، انقدر عمیق که تا مغز استخونم ام میرفت…نا خداگاه همزمان که دستمو گذاشته بودم رو دهنم که صدام در نیاد اشک از چشام پایین اومد ، درست لحظه باختن دختر بودن برابر با احساس…!!!
آره اون از لذت لرزیدو من از گریه . حتی نفهمید صدای نفسایی که یه روزی واسه شنیدنشون زندگیمو میدادم اون لحظه برام گوش خراش ترین صدای دنیا بود! نفهمید با من چیکار کرد…نمیخوام دیگه برگرده فقط اون احساس خالص و بچگونه منو که برده بیاره و بذاره سر جاش تا من دیگه انقدر از چشم عسلیا متنفر نباشم…

نوشته: unknown