ختنه دردناک من !

زمانی که من ختنه شدم تابستون بود و من تازه کلاس دوم دبستان رو تموم کرده بودم و فقط ۸ سالم بود. یه روز عصر خانوادم بدون هیچ حرفی بهم گفتن میخوایم بریم یه جایی؛ لباس هات رو بپوش ولی هر چی بهشون میگفتم کجا میریم؟ بهم چیزی نگفتن.
وقتی رسیدیم مطلب دکتر من فکر کردم میخوان بهم آمپول یا واکسن بزنن و چون خیلی میترسیدم تو چشمام اشک جمع شد.
مدتی بعد دکتر من رو برد داخل یه اتاق و من رو خوابوند روی تخت و شلوارم رو در اورد و من آروم شروع کردم به گریه کردن و پدرم هی دلداریم میداد. دکتر چند دقیقه با کیرم ور رفت و بعد شروع کرد بهش بتادین زدن و آمپولش رو آماده کرد. زمانی که آمپول رو دیدم گریه‌ام بیشتر شد و همش تلاش میکردم از رو تخت بلند شم ولی پرستار و پدرم دست و پام رو گرفته بودن تا اینکه دکتر سوزن آمپول رو وارد سر کیرم کرد. من اون لحظه یه درد خیلی ناگهانی و وحشتناک رو احساس کردم و فقط بلند جیغ میزدم.
چند دقیقه بعد دکتر با وسایل جراحیش شروع کرد به بریدن پوست کیرم ولی من چون سَرم رو تخت بود زیاد چیزی ندیدم.
پوست کیرم رو که بُرید انداختش سطل آشغال و بعدش یه آمپول دیگه بهم تزریق کرد و شروع کرد بخیه زدن و بعد از اون با گاز استریل و چسب کیرم رو پانسمان کرد.
بعد از تموم شدن ختنه من تو بغل پدرم بودن و آروم گریه میکردم تا اینکه رسیدیم خونه.
چند روز طول کشید تا زخم ختنه خوب بشه و اون چند روز خیلی بهم سخت گذشت. موقع ادرار کردن سوزش شدید داشتم و بیشتر طول روز تو تخت بودم. موقع عوض کردن پانسمان هم درد و سوزش داشتم و یه چیزی که خیلی اذیتم میکرد این بود که ناحیه ختنه‌گاه کیرم همش میخارید ولی چون زخم بود نمیتونستم بخارونمش.
خلاصه اینکه ختنه شدنم حسابی منو به گا داد و من یکی از بدترین و دردناکترین خاطرات زندگیم رو تو سن کم تجربه کردم.
امیدوارم روزی برسه که هیچ کودکی بخاطر این رسم های بی‌هوده انقدر زجر نکشه.

نوشته: آریا