اولین و آخرین نغمه زندگیم (۴ و پایانی)

چشمامو باز کردم دیدم نغمه نشسته بالا سرم و داره صورتم رو نوازش می کنه. خواستنی تر از همیشه شده بود؛ انگار ارضایی که داشت روش تاثیر گذاشته بود؛ تو چشماش یه حال عجیبی بود وقتی داشت نگام می کرد

-جونم فرشته خوشگلم؟ چی می شد هر روز که بیدار میشوم چشمام می افتاد به اون چشمای عاشق کُشِت؟
-مگه چشمام چی داره؟ من که فکر کنم داستان تو، داستان اون شعر وحشی بافقی که میگه: «اگر در دیده مجنون نشینی، به غیر از خوبی لیلی نبینی». به چشم تو که دوستم داری چشمام خوشگل میاد وگرنه …
-اینکه دوستت دارم که شکی توش نیست ولی یادمه از همون روز اول که دیدمت چشمات بود که جادوم کرد

یه نگاه پر از قدردانی بهم کرد، لباشو چسبوند به لبام و یه لب حریصانه ازم گرفت.

-نغمه ساعت چنده؟ چقدر خوابیدیم؟
-اون قدری نیست، تقریباً دو سه ساعته، ولی جفتمون نیاز داشتیم. آرش پاشو بریم یه چیزی بخریم بخوریم، از گرسنگی می تونم کامل بخورمت
-اگر من می تونم مشخص کنم از کجا شروع کنی مشکلی ندارم!
-عوضیییی! اون خوشمزه که عشق منه فقط بدیش اینه سیر کننده نیست، بیشتر اشتها رو باز می کنه
-جون. پاشو عزیزم لباس بپوش بریم بیرون، همونجا هم یه چیزی بخوریم و برگردیم.

غذامونو تو یه رستوران که با ساحل 5 دقیقه فاصله داشت خوردیم. میدونستم نغمه عاشق ماهیه، گفتم همین شب اول با این گرسنگی که داشت غذای مورد علاقه اشو بخوره

-وای آرش چقدر خوردم، چقدر خوشمزه بود، دستت درد نکنه
-خواهش میکنم عزیز دلم، نوش جونت
-ارش بریم لب ساحل؟
-بریم

با دست چپش بازوی دست راستمو گرفته بود و داشتیم قدم میزدیم که برسیم ساحل اما با اینکه تاریک بود و ما هم کمی فاصله داشتیم، حرکت آب قابل تشخیص بود و صدای حرکت آب و موج های نرمش هم شنیده می شد. متوجه شدم نغمه چشماش به ساحله و تو فکره، سکوتی که کرده بود، با شناختی که ازش داشتم وقتی پیش هم بودیم، غیر طبیعی بود.

-آرش تو خیلی چیزها ازم می دونی؛ یعنی تقریباً چیزی ازت مخفی نکردم و ندارم؛ اما یه چیزی رو هیچ وقت تا الان بهت نگفتم

یه لحظه کلافگی بدی به جونم افتاد؛ احساس کردم یه چیزی داره به قلبم چنگ می اندازه

-چی شده عزیزم؟ مشکلی هست؟
-مشکلی که نیست؛ مگه میشه با حضور تو مشکلی هم باشه؟

برگشت به صورتم نگاه کرد و یه لبخندی بهم زد اما خیلی زود لبخندش تو صورتش گم شد

-وقتی کوچیک بودم، تو سن نوجوونی، اتفاق بدی واسم افتاد که همه این سالها باهاش جنگیدم. هر وقت خاطره اش یادم اومد همه بدنم بهش واکنش نشون داد. انگار یه چیز سیاه چسبناک به همه تنم می چسبید. خیلی باهاش جنگیدم، خیلی تلاش کردم اما … هیچ وقت نتونستم کامل از خودم دورش کنم. آرش حتی همین مساله باعث شد همین امروز هم سعی کنم یه دفعه خیلی بهت نزدیک نشم؛ یعنی … ناراحت نشیا! تو رو بیشتر از جونم دوست دارم، اما اون حس و حال و اون موقعیت همیشه واسم یادآور تلخ ترین اتفاق زندگیمه؛ روزی که راننده سرویسم دنیای بچگیمو با دست درازیش واسه همیشه سیاه کرد…

رسیده بودیم لب ساحل که صدای نغمه با بغض خفه شد و کلمات از لای لبای نیمه بازش سقوط کردن. لبام عین لبای ماهیا باز می شد اما حرفی از بینشون بیرون نمیومد؛ نه اینکه نخوام، مغزم قادر به تجزیه تحلیل چیزی نبود و قلبم لای گیره داشت فشرده می شد. اصلاً باورمم نمی شد دختر خوش خنده ای که تو این سالها شناخته بودمش همچین راز سنگین و سردی رو تو قلبش حبس کرده و حمل می کنه. فقط تونستم دست بندازم دور کمرشو به خودم بچسبونمش، اونم در جواب سرشو گذاشت روی شونه ام

-آرش، خیلی خوشحالم که تو رو پیدا کردم؛ خیلی خوشحالم که دارمت؛ تو واسه حجم وسیعی از همین زخمم مرهم بودی. من با تو دوباره تونستم به آدما، یعنی راستش به مردا، حس بهتری پیدا کنم و اعتماد کنم. اون روزا هزاران راه واسه رهایی از این بختکی که روی همه وجودم سایه انداخته بود توی ذهنم می ساختم که یکیش همین دریا بود! دلم می خواست با همون حس بچگیِ ازم دزدیده شده، مثل مادر منو توی آغوشش بگیره

قطره های اشک از چشمام دونه دونه سر می خوردن و پایین میومدن؛ دیگه دست خودم نبود، قلبم طاقت این فشار یکباره رو نداشت. نغمه همون جوری که سرش روی شونه ام و چشماش به دریا بود، دستشو گذاشت رو صورتم

-آرش؟ آآآآآرشششش؟؟؟

دستش از اشکام خیس شده بود. یه دفعه برگشت روبروم وایساد و دو تا دستاشو گذاشت بغل صورتم؛ با انگشتای شستش اشکامو پاک می کرد

-الهی دورت بگردم من. خدا منو بکشه که این جوری ناراحتت کردم. به خدا فقط نمی خواستم چیزی ازت مخفی کنم
-مشکلی نیست نغمه، چیزی نیست. توقع نداشتم یه دفعه بدون اینکه پیش زمینه ای ازت داشته باشم همچین رازی ازت بشنوم. ببخش که … نمی دونم چی بگم … ببخش که این جوری شده … ببخش نغمه، ببخش
-عههه دیوونه! تقصیر تو چیه؟ تازه توکلی هم بهم کمک کردی آرش. آرش؟ آرش؟ دورت بگردم ولش کن اصلاً به امشب فکر کن که چقدر قراره خوش بگذرونیم، به به! امشب قراره تمام و کمال مال تو بشم، اوووووووممممم

خنده ام گرفته بود. نغمه خیلی ناشیانه اما با قلب مهربونش سعی داشت حالمو عوض کنه. سرشو با دستام گرفتم، با همه وجودم بوسیدمش و بغلش کردم

-خوبم عزیزم، خودتو ناراحت نکن. مرسی که بهم گفتی. دیگه بریم خونه؟
-بریم قربونت برم

چند قدمی از ساحل دور نشده بودیم که نغمه برگشت و دوباره چند ثانیه به دریا چشم دوخت، بعد به من یه لبخند زد و رفتیم به سمت خونه

تو راه با همه تلاشی که نغمه می کرد تا مسیر ذهنمو از حرفایی که زده بود عوض کنه اما تصویر تلخی که ذهنم از نوجوونی نغمه ساخته بود از جلوی چشمام دور نمی شد.

-آخیشششششش، رسیدیم بالاخره. آرش انقد این چند ساعت با تو اینجا حالم خوبه انگار سالهاست دارم باهات زیر این سقف زندگی می کنم

راست میگفت؛ چشماش نمی تونست دروغ بگه. توی چشماش یه برق و شفافیتی بود که تا حالا ندیده بودم. از اینکه تونسته بودم باعث حال خوبش بشم واقعاً خوشحال بودم و حرفهای امروزش، با اینکه واسم تلخ بود اما، خیلی جاشو تو قلبم محکم تر و عزیزتر کرده بود.

تو فکر بودم و داشتم لباس عوض می کردم که نفهمیدم نغمه چه جوری از پشت اومد و بغلم کرد. منی که تازه لباسامو در آورده بودم و هنوز شورت و جورابم پام بود تماس پوست تنشو با پوستم حس کردم.

-الان وقت چیه؟؟؟ وقت دسره!

دستاشو از زیر کش شورتم سُر داد تو. دست چپش رفت سمت تخمام و کیرمو که خواب بود با دست راستش گرفت

-عشقم خوابه؟!
-از خواب پرید! داره از جاش هم بلند میشه!

کیرم خیلی زود تو دستای داغش سیخ سیخ شد. نغمه همون جوری دستاشو آورد کنار شورتم و کشیدش پایین؛ بعدشم اومد جلوم زانو زد و همون جوری که تو چشمام زُل زده بود جورابامو از پام درآورد. جورابارو که پرت کرد کنار اومد جلوتر، کیرمو با دست راستش گرفت، چشماشو بست و کیرمو نفس می کشید. یا حسابی حشری بود یا می خواست واسه من سنگ تموم بذاره. پیشابم به اندازه یه قطره از سر کیرم زده بود بیرون که دیدم نغمه نوک زبونش رو مثل قاشق کشید روی سوراخ کیرم و پیشابم رو کشید توی دهنشو مزه مزه کرد

-چیه؟ فکر کردی فقط تو باید آب بخوری؟! اووووووووم، اینکه شیرین بود، ببینیم اصل کاری چه مزه ای میده!

کیرمو تا نصفه گذاشت تو دهنش و شروع کرد مکیدن. نگاه کردنش تو این وضعیت که با چشمای بسته و لذت تمام داشت کیرمو میخورد تجربه جدیدی بود؛ هم احساس غرور داشتم و هم شهوت حسابی؛ جوری که کیرمو از همیشه بزرگتر حس می کردم. دیگه دست خودم نبود؛ دستامو بردم روی موهاش و جمعشون کردم تو دست چپم؛ همینجوری که داشت ساک میزد سعی می کردم تو هر سری کیرمو بیشتر فشار بدم توی دهنش. نغمه چشماشو باز کرد و نگام کرد؛ فهمید که چه جوری داغ کردم؛ داشت باهام همراهی می کرد. کیرمو کشیدم بیرون و گذاشتم رو لباش

-خوشمزه اس؟ دوستش داری؟
-اوووووم، آرهههه، خیلی خوشمزه اس. میخوامش آرش میخوامش
-آخه جای دیگه هم نخورده مونده! اون دوتا هنوز خشک کن!

همزمان با حرفم سرشو بردم پایین تر، زیر تخمام، اونم دهنشو باز کرده بود و زبونش رو درآورده بود. تخمامو گذاشتم تو دهنش، نغمه هم یکی یکی می کشید تو دهنش و می مکیدشون

-اووووووووففففففف، جوووووون، چه دهن داغی داری نغمه

با حرف من حرص نغمه هم بیشتر شد. چشماشو بسته بود و با خوردن تخمام ناله می کرد و دستشو گذاشته بود روی کصش می مالید. همون جوری که موهاشو گرفته بودم بلندش کردم و زبونمو گذاشتم تو دهنش اونم عین کیر واسم ساک می زد. هیچ کدوم تو حال و هوای خودمون نبودیم؛ دو تا جسم مشتعل بودیم که سعی داشتیم همدیگرو به آتیش بکشیم؛ آتشی از جنس خودمون.

لبامو از لباش کندم و نیپل هاشو یکی یکی گرفتم لای لبام. دو تا نیپل کِرِم و کوچولو که از شهوت سیخ شده بودن؛ منم با زبونم دورشون طواف می کردم و می لیسیدمشون. ناله های نغمه دیگه داشت به جیغ های ریز تبدیل می شد. ساعدامو زیر کفلاش حلقه کردم، بردمش اتاق و گذاشتمش لب تخت. زانو زدم، کشیدمش لب تخت و پاهاشو جمع کردم تو بدنش. کس خیسش جلوی چشمام بود زبونمو آروم و یکنواخت دور کصش می کشیدم؛ نه فشاری بود و نه عجله ای؛ می ذاشتم خود زبونم روی کصش برقصه و تاب بخوره. از یه طرف می کشیدمش یه طرف دیگه، سُرش می دادم وسط. گاهی لبامو می ذاشتم وسط خیسی کصش و می مکیدم یا لبامو دور مرواریدش حلقه می کردم و میک می زدم.

-آههههههههه آههههههههه، جوووووووونم، بخور آرش، بخورش آآآآآآآآآآرررررررشششششش

صدای نغمه و لرزش صداش داغترم می کرد. میدونستم الان دلم چی میخواد! زبونمو سر دادم و سرمو اوردم پایین تر. اول یه نگاه به سوراخ کوچولوی کونش کردم. به نغمه گفته بودم اولین بار باید چشمام از دیدنش سیر بشن و بینیم از بو کشیدنش! بوی عجیب تن داغ و سکسیش و سوراخ خوردنیش هوسمو چند برابر کرد. لبامو گذاشتم روی اون حلقه پُر چین و بوسیدمش؛ چین خوردگی لبام موقع بوسیدنش مکمل چین خوردگی های سوراخش بود؛ دیگه کاملاً جفت شده بودیم

-اوووووووووووففففففف، چیکار میکنی آرششششششش؟!!

زبونمو گذاشتم روی سوراخش و مزه اش کردم … یکی دیگه … یکی دیگه … زبونمو کامل آورده بودم بیرون و جوری می لیسیدم که انگار قراره تموم بشه. زبونمو روش میچرخوندم و بازی میدادم.

-آرش بیا بالا دیگه طاقت ندارم

رفتم روش دراز کشیدم و لبامونو تو همدیگه قفل کردیم؛ بدن های عرق کرده امون رو هم سُر می خوردن. نغمه دستشو گذاشته بود رو کیرمو سر کیرمو روی کصش می مالید و روی مرواریدش میچرخوند. چشمامون تو هم قفل شده بود و خواهش رو از تو چشماش می خوندم. سر کیرمو گذاشت روی کصش و پاهاشو دور کمرم حلقه کرد و کشید به سمت خودش … بالاخره مهمون تنش شده بودم … بعد از چند سال یکی شدن روحمون حالا جسممون هم یکی شده بود.

-بُکن آرش، بُکن منو …

پاهاشو گذاشتم رو شونه ام و شروع کردم تو کصش تلمبه زدن. داغی کصش طاقت رو ازم گرفته بود؛ تا چشمام رفت واسه بسته شدن، نغمه فهمید داره چه اتفاقی میوفته

-آرش بیا بالا

کیرمو از کصش درآوردم و رفتم بالا جلوی صورتش، نغمه هم دهنشو وا کرده بود و می خواست کیرمو بذاره تو دهنش که آبم با فشار پاشید تو دهنش. لباشو که سر کیرم حلقه کرد چشماشو دوخته بود به چشمام تا عکس العملم رو ببینه؛ اما جوری لذت می بردم که یه رعشه نشئه آوری توی رگام وول می خورد و حتی به زور پلکامو می بست. وقتی همه آبم خالی شد تازه نفسم اومد سر جاش و دولا شدم رو صورت نغمه که هنوز داشت کیرمو میک می زد؛ دهنشو وا کرد، یه چشمک بهم زد، دهنشو بست و وقتی دوباره بازش کرد دهنش خالی شده بود. خوابیدم کنارش، دستمو گذاشتم رو باسن نرمش و چرخوندمش سمت خودم. لباشو بوسیدم و سفت تر از قبل به خودم چسبوندمش

-مرسی عشقم، یه جوری خوب بود که نمی تونم تو کلمه بگنجونمش
-جوووووون، دقیقاً واسه منم همینطور بود. باید بدنم به حرف بیاد که بتونه لذتی که بردم رو بیان کنه. اما آرش با خوردنت دیوونم کردی، خیلی دوست داشتم
-جووووونم، اینقدر خوشمزه ای که نمیشه جور دیگه ای خوردت

برگشت بهم پشت کرد و خودشو عین یه بچه تو بغلم جا داد؛ دستمو دور بدنش و زیر سینه هاش حلقه کرد. انقدر خسته شده بودم که چشمامو به زور باز نگه داشته بودم. آخرین چیزی که قبل از بسته شدن چشمام یادمه زمزمه نغمه بود

-به دریا می‌زنم شاید به سوی ساحلی دیگر مگر آسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر

نوشته: Horny-Born